II wojna światowa, Nowy York. Nic więcej nie musiałam usłyszeć, aby po prostu wiedzieć, że to jest książka po prostu "dla mnie". Od razu w myślach ustawiłam tę książkę obok Słowika, Złodziejki Książek czy Światła którego nie widać. Liczyłam na tego typu literaturę, czyli coś fenomenalnego, sprawiającego niemal ból podczas czytania. Z jednej strony może to źle, że od razu postawiłam tej powieści tak wysoką poprzeczkę, ale... czasami warto zaufać przeczuciu prawda? Nawet jeśli tuż przed lekturą słyszysz głosy, że ta książka przynudza i długo nie można się "wkręcić". Nie zgadzam się z tymi słowami i zdecydowanie nie żałuję, że się nimi nie zraziłam. Może trochę ostudziły mój zapał, ale przez to powieść Jennifer Egan sprawiła mi jeszcze większą przyjemność. Z małą nutką goryczy, ale jednak przyjemność.
